Җиңүне күргән буын

Быел Бөек Ватан сугышы тәмамлануга — 81, сугыш башлануга 85 ел тула. Ул героик көннәрнең тере шаһитлары көннән-көн кими бара, сугыш елларында бала гына булганнар да инде аз калды. Яшүсмер һәм бала чагында тылда ачлык һәм салкыннар кичергән сугыш ветераннарының тол хатыннары районда алар нибары бишәү, аларның барысы да 90 өстендә. Һәркайсы — без кадерләп сакларга тиешле батырлыкның тулы бер тарихы.

Сталинград сакчысының тол хатыны 99 яшьлек юбилеен каршылый

Яңа Чишмә авылында яшәүче Елена Петровна Николаевага 12 майда 99 яшь тула. 

Тыныч, тыйнак, яхшы күңелле әби. Мәктәпне алтын медаль белән тәмамлагач, 30 ел бухгалтер булып эшли. Аның ире Александр Иванович Сталинградны саклаган, авыр яраланып кайткан, ярты гасырга якын МТСта хезмәт иткән. 1991 елда вафат булган. Бергә биш бала үстерәләр. Бүген Елена Петровнаның ике дистәдән артык оныгы һәм оныкчыклары бар. Бер оныгы -СВО ветераны. 

Ике ел элек ул егылган — балалар операциядән баш тарткан: олы яшьтәге әниләре аны кичерә алмас иде. Хәзер инде уллары һәм кызы чиратлашып аны карыйлар. Бүген ул балаларның кайгыртуларын рәхмәт белән күзәтә. 
99 яшьлек юбилее алдыннан Елена Петровнага — сугыш истәлеген саклаучыга, хезмәт кешесенә, әни һәм әбигә түбәнчелек белән баш иябез. Аның кебек кешеләр— вакытның тере буыны, аны саклау бик мөһим.

Разия әби — кызлар кебек җитез

Разия Вәлиулла кызы Шәрифуллинага 27 февральдә аңа 98 яшь тулды. 
Сөлчәбаш авылында яшәүче тыл хезмәтчәне, сугыш ветеранының тол хатыны 20 яшькә яшьрәк күренә, хәтере яшьләрнекеннән яхшырак, әлегә кадәр күзлексез укый. Килене Рәсимә пешерә, әмма Разия әби аны бик ансат кына алыштыра ала. Урам буйлап 67 яшьлек күршесеннән тизрәк бара — оныгы шулай ди.

Барысын да кул белән юа: машинага ышанмый. Аның чистарак килеп чыга, ди. Әбинең бер җире дә авыртмый: холестерин нормада, йөрәге мотор кебек — врачлар шок хәлендә. Кан басымы гына бераз югары. Күптән түгел стационарда дәваланган. 

Бик диндар, бүлмәсендә дини китаплар күп. Күпьеллык намуслы хезмәте өчен Татарстан Авыл хуҗалыгы һәм азык-төлек министрлыгыннан Рәхмәт хаты бар.

Район делегациясе составында берничә тапкыр Казанга Җиңү көнен бәйрәм итүгә барган. Тере, якты — безнең барыбыз өчен дә чын үрнәк.

Һәр көнгә рәхмәтле

Акбүре авылында яшәүче Кафия Ярулла кызы Миңнекәева — 97 яшьлек тыл хезмәтчәне. 

Кафия унөч яшеннән ат җиккән, ирләр белән беррәттән агач әзерләүдә эшләгән, ач булган — имән күркәләрен ачы онга тарттыру өчен җыйган. 
Сугышта катнашкан авылдашы Нәбиуллага кияүгә чыгып, 47 ел бергә яши. Сигез бала таба, дүртесен — улы, кызы, кияве һәм оныгын — коточкыч авария алып киткән. Моңа түзәргә Аллаһка ышануы гына ярдәм итә. Кафия әби — хезмәт ветераны, медальләре бар.

Бик энергияле, үзе турында кайгырта, үләннәр белән дәвалана, дөрес туклана. Балалары Миңнәхмәт, Миңсылу, Мингалим аның янына еш кайтып йөриләр. Кечкенәсе Фазыл Яңа Чишмәдә эшли, әнисе белән бергә яши. 
Кафия әби һәр көнгә рәхмәтле: «Иртән торып ризык ашый алсаң, бу инде бәхет», — ди ул. Аңа күбрәк игътибар һәм җылылык телисе килә — ул моңа лаек.

Тере хәтер: бүләкле костюм

Раиса Тихоновна Зяблова 1933 елда Екатерина Бистәсендә туа. 

Сугыш башланганда аңа нибары сигез яшь була. Зур крестьян гаиләсендә балалар олылар белән бертигез эшлиләр: көтү көтәләр, чыбык-чабык әзерлиләр, тәмәке үстерәләр. Тәмәкене Чистай базарына, караңгыда бүре күзләреннән курка-курка, җәяү барып сату аеруча авыр була. Раиса ана назының һәм җиңүгә ышанычның ничек бирешмәскә ярдәм итүен искә төшерә. 1952 елда ул сугыш юлларын 1943-1950 елларда узган фронтовик Михаил Зябловка кияүгә чыга. Тату гаилә булып, биш бала үстерәләр. 

Михаил атказанган механизатор, ТАССР Югары Советы депутаты була, Хезмәт Кызыл Байрагы ордены белән бүләкләнә. Ул 2015 елда вафат, әмма Раиса Тихоновна әлегә кадәр тере истәлек буларак аның бүләкле пиджагын саклый. Бүген аның 10 оныгы, 17 оныкчыгы бар — зур, тату гаилә геройлары белән горурлана.

Беркайчан да зарланмаска сүз бирә

Чаллы Башы авылыннан тыл хезмәтчәне, сугыш ветеранының тол хатыны Магния Хәмит кызы Гыйльмановага 2026 елның гыйнварында 92 яшь тулды.

8 яшендә үк ул беркайчан да зарланмаска сүз бирә — һәм ике тапкыр ачлыктан аз гына үлми калса да, сүзендә тора. Ач балачак, якыннарын югалтуны кичереп, игелекле йөрәген саклап кала. Авылда аны «безнең хирург» дип йөртәләр: 20 ел санитарка булып эшли, фельдшерны алмаштыра. «Хезмәт ударнигы» исеменә ия.

Ире Әсгать Гыйльманов диңгез флотында хезмәт итә, сугыш ахырында сугышларда катнаша, балта остасы, тәэминатчы булып эшли. Ул аны әти-әнисеннән урлый — аларның мәхәббәте шулай башлана. Бергә йорт салалар, алты бала үстерәләр. Бүген Магния әбинең 11 оныгы һәм 11 оныкчыгы бар. Балалар арасында инженер, укытучы, бухгалтер, программистлар бар.

«Минем төп байлыгым — ул балаларым», — ди ул. 
Магния әбинең тормышы сугыш кичергән буын язмышын искә төшереп тора.