Тигезсез көрәш

Моңа кадәр капитан Виктор Кузьмич Корнилов Кызыл Байрак, Кызыл Йолдыз орденнары белән бүләкләнгән була. 

Виктор 1917 елда Яңа Чишмә районының Сосновка авылында туа. Чистай шәһәрендә укытучы булып эшли. 1938 елның сентябрендә Чистай хәрби комиссариатыннан Кызыл Армиягә алына. 

Сугыш башланганнан бирле Карелия фронтында сугыша. 1944 елда ул — капитан, 289 укчы дивизиясенең 1046 укчы полкында автоматчылар ротасы командиры. 1944 елның июлендә аның полкы Карелия урманнарында сазлыклар, сазлыклар буйлап 45 километрлык марш ясый һәм 17 июльдә дошманның тирән тылында сугыша. Бу көнне аның командалыгындагы 40 сугышчыдан торган төркем дошманның 11 каты атакасын кире кага.
Патроннар бетеп бара, сафта 12 кешедән артык кеше калмый, Корниловның үзенең дә башы яралана. Ул, җитәкчелек итеп, автоматтан ут алып бара, өч дистәдән артык ак финны юк итте. Югалтуларга карамастан, сугышчылар соң чиккәчә каршылык күрсәтәләр һәм дошманның тагын 19 атакасын кире кагалар. Икенче көнне капитан Корнилов снаряд кыйпылчыгы белән яраланып һәлак була. Ләкин позицияләр алдында дошман кимендә 150 солдат һәм офицерын, күп санлы коралын югалта. 

Бу батырлыгы өчен капитан Корнилов 1944 елның 2 сентябрендә Советлар Союзы Герое исеменә тәкъдим ителә. I дәрәҗә Ватан сугышы ордены белән бүләкләнә (үлгәннән соң). Карело-Фин республикасының Куйсмола авылы тирәсендәге исемсез инеш янында, Мегри күле янында юлның сул ягында, Поросозеродан якынча 30 км ераклыкта җирләнә.