Улларының ике кителе

«Татарстан Геройларының әниләре» проекты кысаларында, Яңа Чишмә районында ул «Район горурлыгы» дигән исем алды, «ТР Офицер хатыннары һәм хәрби хезмәткәрләр гаиләләре берлеге» төбәкара иҗтимагый оешмасы әниләр турында сөйләвен дәвам итә. 

Бүгенге әти-әниләр өчен бурыч, намус һәм Ватанга тугрылык — гади сүзләр генә түгел, ә тормышның үзе. Нина белән Михаил студия бусагасын атлап кергәндә, әнисе кулында СВОда һәлак булган кече улы Алексейның портреты һәм аның медальләре иде. Бераздан залга икенче китель — өлкән улы Александрның кителе кертелде. Ул кадрлы хәрби, махсус операциянең беренче көннәреннән үк алгы сызыкта.

Бу авыр, ләкин бөек горурлык белән сугарылган фотокадрлар ничек тууы турында проектның Яңа Чишмә районындагы инициаторы Эльвира Үзбәкова сөйли:

— Минем өчен әниләр белән һәр очрашу — берничә сәгатьлек фотога төшерү вакытында яшәп калган аерым тормыш. Нина Александровнаның тарихы йөрәгемә аерым дулкынлану белән кагылды. Аның тагын бер улы — кадровый хәрби икәнлеген без соңрак белдек. Олы улының кителен дә алып килсен өчен озак үгетләргә туры килде. 

Нина ханым бик тыйнак. Ләкин икенче китель белән залга кергәч, студиядә тынлык урнашты. Мин медальләргә карадым һәм шул мизгелдә аның нинди дәрәҗәдәге сакчы тәрбияләгәнен аңладым. Бу — ана тыйнаклыгы артында яшерелгән куәт иде. Карагыз, улларының кительләре белән нинди горур басып тора ул. Берсендә — аның мәңгелек ачысы, икенчесендә — аның борчылуы. «Татарстан Геройларының әниләре» проекты бу исемнәрне белсеннәр, геройларның әниләре үзләре безнең кайгыртуны һәм игътибарны тойсын, ә улларының батырлыгы беркайчан да онытылмасын өчен булдырылды.

Черемухово Бистәсендәге туган йорт абый белән эне өчен характер, бурыч һәм намус төшенчәләре тәрбияләнгән урын булган. Нина Александровна һәм Михаил Александрович улларын нык рухлы һәм куркусыз чын ир-атлар итеп үстерделәр.

Алексей

Кече улы Алексей 2022 елның 28 октябрендә мобилизацияләнә. Санкт-Петербургта диңгез артиллериясендә армия хезмәте үткәннән соң, ул өч ел Самара өлкәсендә контракт буенча хезмәт итә. Аннары якынча өч ел Яңа Чишмә ДРСУда юл эшчесе булып эшли. Өлешчә мобилизация башлангач, аны элекке контрактник буларак беренчеләрдән булып чакыралар.

Кече сержант булып чакырыла, соңрак сержант званиесендә отделение командиры була.

Алексей Лапшин үзенең хәрби бурычын ахырынача үти һәм 2024 елның 6 ноябрендә Донецк Халык Республикасының Максимовка торак пунктын саклаганда һәлак була.

Хезмәттәшләре Алексейны тирән хөрмәт белән искә алалар: авыр хәлләрдә ул каты яраланган иптәшләрен күтәреп алып чыга. Ул коткарган сугышчылар аңа гомерләре өчен чиксез рәхмәтле, ләкин Алексейның үзенә сугыштан әйләнеп кайту насыйп булмый.

Аның батырлыгы югары дәүләт бүләкләре белән билгеләнде — үлеменнән соң һәм исән вакытында: Жуков медале, II дәрәҗә «Хәрби батырлык өчен» медале, шулай ук Махсус хәрби операциядә катнашу һәм Россия Федерациясенең оборона сәләтен ныгытуга керткән өлеш өчен медальләр. Алексей якташлар хәтерендә тугры иптәш, сакчы һәм чын герой булып мәңгегә калды.

Александр

Нина Александровнаның йөрәгендә югалту ачысы янәшәсендә өлкән улы — Александр Михайлович Лапшин өчен борчылу да яши.

Ул инде 22 ел контракт буенча хезмәт итә. Сроклы хезмәттән соң армиядә кала, моның үз һөнәре булуын аңлый. Махсус операциягә кадәр Самара өлкәсендәге хәрби гарнизонда хезмәт итә. Аның артында кайнар нокталар һәм катлаулы бурычлар: Абхазия (2008), Сүрия (2017, 2020), Таулы Карабах (2020). Украинадагы махсус операция — аның өчен инде бишенче сугыш, һәм 2022 елның 24 февраленнән, беренче көннән үк, ул алгы сызыкта. Александрның хәрби хәрәкәтләр алып бару тәҗрибәсе зур, ул сугышчы да, хәрби профессионал да. Хәзер өлкән прапорщик званиесендә хезмәт итә.

Аның күкрәген «Батырлык өчен», Суворов, Жуков медальләре, «Хәрби казанышлар өчен» һәм «Хәрби аерымлыклар өчен», 3 һәм 2 дәрәҗәдәге «Хәрби хезмәттәге аерымлыклар өчен» ведомство бүләкләре бизи. Сүриядә алган Жуков медаленнән тыш, калган бүләкләр махсус операциядә тапшырылган.

Яңа Чишмәдән чыкканда СВО катнашучыларына багышланган баннерда Александрның фотографиясе — иң беренче. "Анда аның бөтен кителе — бүләкләрдә. Аңа хезмәте ошый, югыйсә 20 елдан артык гомерен армиягә багышламас иде, — ди әнисе һәм авыр сулап куя. — Алёшаның фотосы да анда бар, — дип өсти.

Бу сүзләрдә — тирән кайгы да, горурлык та, һәм ананың өмете дә. Нина Александровна һәм Михаил Александрович Ватанның ике сакчысын тәрбияләделәр: берсе бүген дә алгы сызыкта, икенчесе якташлар хәтерендә мәңгегә герой булып калды.

Бу проект — уллары Ватанны сакларга баскан аналарга хөрмәт һәм ярдәм билгесе. Сезгә, Нина Александровна һәм Михаил Александрович, герой уллар тәрбияләгәнегез өчен баш иябез.
Алексейга — якты истәлек, Александрга — көч, сәламәтлек һәм җиңү белән